Maar waarom dan, mama?

Volgens mama zit ik in een nieuwe fase en is dat bloedirritant. Sinds kort trek ik namelijk alles in twijfel. Zelfs op 3-jarige leeftijd ben ik al heel erg geïnteresseerd in de antwoorden op prangende levensvragen.

Waarom? Hoe dan?

Het kwam eigenlijk opeens in me op. Ik wil alles zo goed mogelijk snappen, variërend van waarom er altijd melk in mijn pap moet, waar poep vandaan komt, waarom sokken bestaan tot waarom ik als baby in haar buik heb gezeten. Ik bedoel: waarom kan ik nu eigenlijk niet terug naar mama’s buik? Het lijkt me heel knus en dan hoef ik zelf niet te lopen. En hoe kan dat dan, zo’n baby in een buik? Als ik dan vraag waarom, zegt mama: ‘Daarom.’ Maar waarom is het daarom?

Heel erg belangrijk 

Vaak word ik er gewoon driftig van dat ik niet alle antwoorden op al mijn vragen krijg. Ze zijn namelijk echt heel erg belangrijk. Soms word ik zelfs wakker met een extra speciale vraag. Laatst ging ik er speciaal voor uit bed, naar papa en mama toe. ‘Waarom is het niet altijd nacht?’ vroeg ik. ‘Omdat het dan geen dag meer kan zijn.’ was het antwoord. ‘Maar waarom is het dan niet altijd dag?’ ‘Omdat het nu nacht is.’

Ik vroeg me vervolgens af waarom iedereen ‘s nachts slaapt en niet overdag. ‘Omdat mensen dan moe zijn’, zeiden ze. ‘Maar waarom zijn ze dan moe’, vroeg ik. ‘Van het werken en alle dingen die ze hebben gedaan’, zei mama toen iets minder vriendelijk. ‘Waarom word je daar moe van?’ vroeg ik. ‘Omdat het energie kost,’ bromde papa. ‘Wat is energie?’ vroeg ik weer. ‘Dat wat papa en mama nu niet hebben,’ zei mama weer. ‘Maar WAAROM dan niet?’ vroeg ik wanhopig.

Vermoeiend, hoor

Ik raak er helemaal van in de war. Toen ik twee was dacht ik helemaal niet zo erg na. Nu blijf ik nadenken en vooral heel veel vragen, zonder te weten waarom. Het moet gewoon van mijn hoofd. Ik kan er niet mee stoppen.

Het is zo vermoeiend. Voor mij dan. Want waarom is de zon geel? Waarom is het gras groen? Waarom is Sinterklaas niet de kerstman? Waarom hebben ze dan allebei een baard? Waarom is mama mama? Waarom is papa niet mama?Waarom mag ik niet elke dag patat? Waarom is Maya een bij? Waarom ben ik geen poesje mauw? Waarom mag ik niet werken? Waarom is er eigenlijk werk? Waarom is paars geen roze? Waarom ben ik een meisje? Waarom heet een voet geen hand? Waarom is een tomaat geen appel? Waarom is chocola geen groente? Waarom heet de maan de maan en geen cirkel? Waarom is regen nat?Waarom is het waarom?

WAAROM DAN?!

Wie het antwoord weet op bovenstaande vragen mag ze in de comments geven.

En ik moest van mama vragen of jullie kinderen al in de waarom-fase zitten. Waarom wil ze niet zeggen.

De peuter (2013) is grappig, energiek, eigenwijs, charmant en niet voor de poes. Zij is de grote inspiratiebron voor deze blog. Ze houdt van boekjes, knuffelen, dansen, zingen, Nutella, pindakaas en natuurlijk van haar mama en papa.

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft eindelijk haar eerste kinderboek. Bezit honderden notitieboekjes vol met nog meer verhalen. Denkt af en toe dat ze nog steeds 25 is.

7 Comments

  1. Pingback: Lees mee #8: mijn favoriete blogs van afgelopen week - Lotus Writings

  2. Haha, het wordt nog veel erger. Of nou ja, inmiddels weet Anna eigenlijk alles beter dan ik, dus dat scheelt ?

  3. Ik ben 3,5 jaar en vraag ook veel waarom. Bijvoorbeeld: “Mama, waarom moet ik eten?” En als ik dan “nee, ik wil niet eten” zeg, vraagt mijn moeder mij ineens waarom. Zo irritant. Dus dan zeg ik gewoon: omdat ik niet eet.

  4. Lukas hier is 7 en zei laatst: ‘Mama, ik kan niet stoppen met denken. Ik denk de héééle tijd!’ Hij wordt er soms zelfs moe van. En waarom-vragen heeft hij ook nog vaak. Sterkte met je prangende levensvragen!

  5. Haha lieve Elise, je hebt echt het talent van je moeder. Wat goed dat je alles van de wereld wil weten, maar soms weten grote mensen het ook niet. Ik heb wel een tip voor mama: vraag eens terug ‘Wat denk je zelf eigenlijk?’ Dan kunnen jullie er samen over nadenken. En dat stelt de volgende vraag misschien even uit 😉

    Zo herkenbaar! Ik voelde me weleens schuldig als ik kribbig reageerde op zo’n vraag, maar het is soms echt waanzinnig veel en het lijkt onuitputtelijk. Mooie fase, maar vermoeiend. Veel plezier en sterkte dus!

Comments are closed.