Wat is er mis met lief en aardig zijn?

Wat is er mis met lief en aardig zijn?

‘Je bent veel te lief.’ Dat zei mijn man toen ik hem van de week vertelde hoe mijn eerste sollicitatiegesprek sinds maanden solliciteren verlopen was. Want het ging er niet echt heel gezellig aan toe in dat gesprek en hij vond dat ik mijn gesprekspartners daar best wel op had mogen wijzen. En hij had een punt.

De aard van het beestje 

 

Ik loop al bijna 36 jaar rond op deze planeet en dus weet ik onderhand wel hoe ik in elkaar zit en vooral ook hoe ik overkom op mensen. De volgende kernwoorden kreeg en krijg ik vaak terug als feedback:  rustig, diplomatiek, integer en aardig. Was ik een paar decennia eerder geboren dan was ik waarschijnlijk een prima hippie geweest. Peace, love & happiness zijn immers woorden die ik graag als motto gebruik in het leven, minus de geestverruimende middelen dan. Of je moet chocola daar onder scharen.

Een van mijn vorige werkgevers zei letterlijk tijdens een gesprek over het ontbinden van mijn contract: ‘Jij bent echt zo’n aardig persoon.’ Dat bedoelde ze waarschijnlijk goed maar het was een wat misplaatste opmerking in een eindgesprek. Alsof dat de reden was voor het uit elkaar gaan. Alsof ze liever een onaardig persoon als werknemer had. Het was ook de eerste keer dat ik me afvroeg of ik misschien niet met mijn ellebogen had moeten werken om mijn baan te kunnen houden, maar dat terzijde. Het feit dat ze het zo benadrukte betekende kennelijk wel iets.

“Being kind isn’t always easy. Or convenient. But it has the potential to change everything. “– Cap Watkins.

 Lief en aardig zijn als valkuil

 

Afgelopen week zei mijn man dus dat ik te lief ben. En dat hij daar als partner en als vader van onze dochter heel erg blij en gelukkig mee is en het eigenlijk ook heel bewonderenswaardig vindt, maar dat ik misschien maar wat minder lief en aardig moet worden. Wat minder eerlijk en diplomatiek. Dat ik – en dit punt roept gelijk irritatie bij me op- mezelf wat meer moet profileren en me wat minder bescheiden op moet stellen.

Tegelijkertijd weet ik dat het irritatie bij me oproept omdat er een grote kern van waarheid in zit, maar heel zwart-wit gezien zie ik bij een dergelijke omschrijving een dominant, schreeuwerig persoon voor me die haar rechten opeist. Een persoon die haar zinnen eindigt met ‘want dat is gewoon mijn mening.’ ‘Tja’, heb ik vaak gedacht tijdens dat soort situaties, ‘dat kan dan wel jouw mening zijn, maar je mag het best wat aardiger zeggen’. Ik hou van nature namelijk niet van heftige discussies en gedoe. Ik doe het wel graag hoor, discussiëren, maar dan wel over dingen die me echt aan het hart gaan. Niet voor het discussiëren om het discussiëren.

 

Sinds ik moeder ben, ben ik alleen maar softer geworden.

 

Ik kies mijn battles, zowel in de opvoeding van mijn kind als in het dagelijks leven. Dat doe ik vooral in het belang van mijn dochter, die ik het goede voorbeeld moet geven. Ik kan ook niet meer tegen slecht nieuws en het huidige wereldbeeld maakt me soms bang en ongerust. Moet ik de barricades op voor háár rechten en belangen? Daar hoef ik nog geen seconde over na te denken. Ik zal haar verdedigen en voor haar vechten tot ik er hij wijze van spreken dood bij neer val.

Kennelijk is dat verdedigen en vechten iets wat ik voor mezelf ook wel een tandje op mag schroeven. Maar niet op een dominante, vervelende manier. Wel met respect voor mezelf en door respect voor elkaar te tonen en fatsoenlijk met anderen om te gaan. Soms denk ik echter dat dit laatste tegenwoordig eerder uitzondering dan regel is.

Ben ik dan zo in de minderheid? Staat aardig zijn tegenwoordig synoniem aan geen ruggengraat hebben?

Mis niks en volg Dochterlief op Facebook, Twitter en Instagram

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

12 Comments

  1. Wat een geweldige blog! Het lijkt wel een beetje de moderne tijd, egocentrisme en assertiviteit zijn belangrijk. Profileren!

    Ik herken je irritatie en he “problemen” waar he jezelf soms inbrengt als je wat bescheidener en eerlijker bent dan de ander. Aan de ander kant, ik wil zelf helemaal niet zi worden en hoop dat alle schreeuwers en ellebogenwerkers wat aardiger worden.

    Love, peace en happines terug in 2018 wat mij betreft! Niet (te veel) veranderen hoor!

  2. Wat een fijn en herkenbaar stuk om te lezen! Heel herkenbaar, ik kom dit commentaar ook alsmaar tegen, in functioneringsgesprekken en prive.
    Maar juist een eigenschap om trots op te zijn !
    Ik zal ook eens gaan proberen om op een goede manier toch tegengas te gaan geven 😉

  3. Ik heb dit ook meermalen gehoord. Zelfs mensen die me pestten omdat ik te aardig was. Idioot vind ik dat. Het is wel zo dat je vaak met minder aardig zijn meer bereikt, dat heb ik wel gemerkt in de loop der jaren…

  4. Ik denk dat je best lief en aardig kan zijn EN voor jezelf kan opkomen, je grenzen aan kan geven en zelfverzekerd kan zijn. Je hoeft er helemaal niet dominant of agressief door te worden. Het is een questie van zoeken naar de juiste toon en de juiste woorden. Dan kan je zelfs op een lieve manier je mannetje staan 🙂

  5. Ik zeg ook heel veel niet en denk heel veel na over de ander. Ben dan ook te lief. Maar ik kan ook weer wel heel goed m’n mening geven en dat komt dan soms onaardiger eruit dan ik bedoel..

  6. Ik vind lief en aardig zijn alleen maar goede eigenschappen. Het zou goed kunnen dat mensen denken dat je daardoor enigszins over je heen laat lopen. Zolang je daar goed je grenzen in duidelijk maakt is er niks aan de hand.

  7. Je artikel is wel heel herkenbaar. Ik ben laatst ook mijn baan kwijt geraakt doordat anderen met hun ellebogen werken en over mij heen liepen. Ik heb het laten gebeuren, vond mijn werk niet leuk meer en dat begon op te vallen. Ik had meer van mijzelf moeten laten zien. Meer moeten laten zien dat ik wel inhoud heb en dat ik wel wilde Een leerdoel voor mijn volgende werk.

    • Als je ervan geleerd hebt kan het alleen maar beter worden, echt waar. Maar nu eerst genieten van je baby. ?

  8. Oef herkenbaar dit. Maar ik geloof er in dat het juist een sterke eigenschap is. En deze heb je toevallig als moeder heel hard nodig 🙂

  9. Moest wel lachen om de zin over chocola ?

    Maar nee ik denk het niet. En ik denk ook dat juist die bescheidenheid en je lieve karakter iets is om te koesteren. Uiteindelijk geloof ik er nog altijd in dat die eigenschappen je verder gaan brengen dan schreeuwerigheid en een onbeschofte houding.

    Jij bent degene die in een groep voor balans zorgt, waar mensen echt om geven vanwege je karakter en die bovendien kan inspireren. Dat is minstens zo belangrijk.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.