Wij zouden nooit zulke ouders worden…

wij-zouden-nooit-zulke-ouders-worden-1

Het leven was goed toen we met z’n tweeën waren. We verdienden meer dan voldoende en gaven het extra hard weer uit. Aan ons zelf, uiteraard. Uit eten gaan, kleding kopen, hebbedingetjes, weekendjes weg…3 jaar geleden zag het leven van mijn man en mij er grotendeels zo uit. 

Wij zouden nooit veranderen

 

Daarna kwam onze kinderwens om de hoek kijken en vroegen we het ons hardop af: hoe erg zou ons leven nou veranderen door een kind? Vooruit, je hebt de constante zorg en verantwoordelijkheid en je leven draait 24/7 om een derde persoon, maar hoe erg kon dat nou zijn? Wij zouden niet veranderen, punt uit. Wij zouden niet van die ouders worden waarbij de kinderen altijd centraal zouden staan.

Drie jaar verder zijn we nu, en onze tijd, aandacht én salarissen gaan in de eerste plaats naar Elise. En als dat het niet is dan zijn we wel bezig met dingen of manieren die ons leven als werkende ouders makkelijker moeten maken, dus die ook nog indirect met haar te maken hebben. Maar met ons zelf, of met ons als stel zijn we door omstandigheden een tijd lang amper bezig geweest. Zo kwamen we er een tijd geleden achter dat we 8 maanden(!) geleden voor het laatst samen op date waren gegaan.

Tijd voor jezelf, wat is dat?

 

Ik was een moederkloek in de eerste 2 jaar van mijn dochter’s leven en ik durf best toe te geven dat dit trekje nog steeds redelijk aanwezig is. Het liefst deed ik dingen met haar erbij, en mijn man stond daar gelukkig hetzelfde in. Sinds zij er is, zijn we we tot nu toe 5 nachtjes zonder haar geweest en elke keer dat dit zo was genoten we daar enorm van maar voelden we ons toch wel een tikkeltje schuldig. Uit eten met z’n tweeën? Die keren kan ik op één hand tellen. En toen realiseerde ik me dat we dus wel die ouders waren die we nooit wilden worden, en dat de balans misschien een beetje was doorgeschoten.

Toen we onlangs 5 jaar getrouwd waren, waren we in eerste instantie niet van plan om groots uit te pakken. Eerst wilden we een weekendje weg als gezin, omdat we dit jaar geen vakantie samen hadden gehad. Daar kwamen we op terug want alles wat we wilden boeken richting het zuiden of de kust was al vol.

Daarna zouden we op de dag zelf iets leuks gaan doen met z’n drietjes en vervolgens de avond erna met z’n tweetjes uit eten. Op de dag zelf deelde mijn man mij echter mede dat ik mijn tas moest pakken: we zouden na het eten ergens samen in de buurt van het restaurant overnachten en Elise zou uit logeren gaan. Voor het eerst in 3 jaar zouden we ons jubileum eens echt gaan vieren met alles erop en eraan!

Wij zouden nooit zulke ouders worden...

Waarom doen we dit niet vaker?

 

We hebben echt ontzettend genoten. Eerst gingen we lekker uit eten bij Brasserie GSJ, waar we 5 jaar geleden ook ons huwelijksfeest vierden. Daarna logeerden we in een Bed & Breakfast met uitzicht op de Vecht. Wat een rust, ik lag tijden met mijn ogen open naar het plafond te staren omdat ik niet kon geloven dat het echt zo stil was.

Wij zouden nooit zulke ouders worden...

‘s Ochtends aten we een heerlijk ontbijt met uitzicht op de prachtige binnentuin en ‘s middags gingen we nog even op ons gemak winkelen in een woonwinkel. Voor sommige stellen met jonge kinderen misschien vrij normaal om af en toe te doen, maar wij waren het echt een beetje verleerd om even samen uit de ratrace te stappen.

Het was een wijze les: tijd voor jezelf is als ouder ook gewoon hard nodig. We hebben de afgelopen jaren voornamelijk heel hard gewerkt om aan ons nest te bouwen en eigenlijk te weinig plezier gemaakt als stel zonder ons kind erbij. Uitjes als gezin zijn natuurlijk leuk en gezellig maar van dit soort dates moeten we ook vaker een prioriteit maken in de toekomst. Dat is alvast 1 goed voornemen!

Gaan jullie vaak op date zonder kind(eren)?

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

10 Comments

  1. Onze kids zijn inmiddels 10 en 7 jaar en nog steeds is het wegens ons drukke leven en gebrek aan een vangnet (lees: familie die in kan springen) voor ons bijna onmogelijk om tijd voor ons samen in te plannen. Heel jammer, want ik heb daar wel degelijk behoefte aan!

  2. Toen Marisa nog naar de opvang ging, gingen mijn man en ik wel eens samen naar de sauna. Gewoon een dagje vrij nemen, terwijl kindlief naar het kdv ging. Maar een weekje samen weg terwijl zij bij opa en oma logeert…. nee, dat hebben we nog niet uitgeprobeerd.

  3. Uit? Zomaar? Spontaan? Met zijn twee? Euhh…

    Voordat we kinderen hadden: jaaaaaaaaaaa. Met één kind, 13 jaar terug, deden we dat nog soms. Met twee werd het lastiger. Nu met drie, te groot om het leuk te vinden dat er oppas komt en te klein om alleen thuis te blijven zelden. Het is ook best een gedoe, het kost geld, we zijn moe en saai en suf geworden… Maar áls je per ongeluk toch een keer gaat is het wel heel erg leuk en meestal voor herhaling vatbaar!

  4. Wij zijn afgelopen 5,5 jaar nog nooit op datenight geweest en Anna is nog nooit een nacht zonder ons geweest 😉
    Maar goed, als je elkaar de hele dag ziet is het natuurlijk ook anders. Wij gaan regelmatig even samen wandelen of tennissen als Anna naar school is. En onze datenight bestaat meestal uit wijn drinken, lekkere hapjes en een goed gesprek. Gezellig thuis 🙂

    • Als je elkaar vaak ziet is het ook anders denk ik. Wel leuk om te lezen dat het bij sommige gezinnen ook niet heel anders gaat.

  5. Ik zou het best eens fijn vinden, al zou ik ze missen. Maar Marcel vindt dit helemaal niks, om de kinderen achter te laten. En ik mis het niet hoor. Samen met de kinderen op stap vind ik ook erg leuk en haal ik ook energie uit.

    • Ik wil ook niet te lang zonder kind hoor! Herkenbaar. Bij ons zit het ‘m ook in onze drukke levens denk ik. Alles ‘moet’ in het weekend.

  6. Zeker belangrijk om te doen!
    Wij proberen elk jaar wel een weekendje samen weg te plannen. Festival of stedentrip of zoiets. En tussendoor af en toe uit eten, bioscoopje, of concert samen. Soms plannen we het niet eens, maar besluiten onze dochters om allebei uit logeren te gaan en hebben wij zomaar het huis voor onszelf. Dat vind ik wel één van de fijne dingen van kinderen die ouder en zelfstandiger worden.

    • Heerlijk dat jullie dat kunnen! Vaak is het ook een kwestie van plannen, toch? En ik geloof meteen dat je het wat makkelijker doet als je kinderen wat groter en dus zelfstandiger zijn.

Comments are closed.